Ik wil die schouder.
Wil je meer?
Goed.
Pat, wacht op mij.
Je broer kan wachten.
Hij zal je deze hele vakantie zien.
Ik heb het je gezegd, Hope.
Ik rijd op kerstavond naar Marin.
Oké? Beloofd. Niets houdt mij tegen.
Zoals ieder kerstverhaal...
gaat dit over nieuw leven in hartje winter...
maar dat wist ik toen niet.
Ik was maar een studentje...
die naar huis ging met de vakantie, met mijn broer Pat.
Het was 1977.
Mijn woonplaats Placerville...
ligt aan de voet van het hoge Sierra-gebergte.
Voor een kraai, ligt het op vliegafstand van Berkeley. [Universiteitsstad]
Voor mij was het een heel andere wereld.
Kerstmis in Placerville is altijd hetzelfde.
Ieder jaar schilderde ik de decors voor de het kerkelijk schouwspel.
En ieder jaar nam mama het kinderkoor mee...
de bergen in, om te luisteren naar de wind en de bomen.
Wat komen jullie hier doen?
Mijn mooie jongens.
Onze buurman, Mr. Rosa...
kende alle roddels in en buiten de stad.
Jupiter!
Het is een Duitser!
Jupiter, stop met het likken van Tom.
Hallo Mr. Rosa. Bedankt.
Tom. Hier sta ik, Pat.
Hoe gaat het met jullie?
Ik ga dat ding nu aan de praat krijgen, Maryanne.
Ik zal ernaar kijken.
Jullie moeten weten dat met die zware regen tijdens Thanksgiving...
mijn huis het goed heeft doorstaan.
Ik houd het in perfecte staat.
Het loopt allemaal schuin af.
Maar bij jullie moeder, lekte het dak verschrikkelijk.
Toen bevroor de waterleiding.
Hij scheurde open en...
Waterschade, hè?
Ze heeft ons niets verteld.
Maryanne, zou jullie zoiets niet vertellen.
Jullie weten hoe je moeder is.
Ja, we weten het? Bedankt dat u het vertelde, Mr. Rosa.
Weet je, met jullie hier weg op school...
en zij helemaal alleen...
toch leert ze de kinderen zingen...
en heeft ze alle kerstkostuums genaaid voor de voorstelling...
ze heeft pit, jullie moeder.
Ja, heel veel pit.
Jullie moeten je petje voor haar afnemen.
Ze klapt niet gauw uit de school.
Dat doet u wel voor mij.
Er moet, om te beginnen, olie in.
Weet u, Mr. Rosa...
als u die truck ooit gemaakt krijgt...
blijft er niets meer voor u over om over te roddelen, of wel?
Kom mee, jongens. Ik moet eten naar Glen brengen.
Bedankt, Mr. Rosa. -Tot kijk, Mr. Rosa.
Soms is het leven ondoorgrondelijk...
en soms is er geen enkel geheim...
Zoals toen Glen Wesman zijn atelier bouwde...
tegenover ons veld.
Met een beroemde kunstenaar vlak naast je...
was het alsof de vinger van God mij duwde om te gaan schilderen.
Tijdens mijn voortgezet onderwijs...
leerde Glen mij wat het betekende, om een kunstenaar te zijn.
Glen?
Doe die verdomde deur dicht.
Glen, ik ben het, Tom.
Het is hier koud.
Waarom laat jij de deur open?
Waar ben je in hemelsnaam?
In de hoek...
Zoals 'Little Jack Horner'. [Klein Duimpje]</i)
Wat?
Kom binnen.
Ik leer Latijns.
Een dode taal...
voor de doden.
Schandelijke troep, nietwaar?
Ze zijn nog niet af.
Sommige dingen kunnen beter nooit afgemaakt worden.
Ik kan haar niet vangen.
Ik kan het verlies niet schilderen. Mijn handen werken niet samen.
Word niet oud.
Dat is de uitkomst van mijn wijsheid op deze gevorderde leeftijd.
Word niet oud.
Word...
niet...
Vervloekte hand.
Niets gaat meer zoals vroeger.
Laat mij dat doen.
Schrijf op.
"Word niet oud."
Prik het ergens op.
Hoe gaat het me jouw werk?
Ik zou graag willen zien wat je geschilderd hebt.
Ik voel me verloren.
Hier.
Ik heb heel...
de laatste tijd, heel veel expressionistische dingen gemaakt.
Daarmee raak je snel de weg kwijt.
Verlaag de kunst niet naar iets dat betrekking heeft op de kunstenaar.
Kunst gaat niet over de kunstenaar.
Het gaat over leven.
Leven...
schoonheid...
liefde...
emotie.
Kunst moet emotie uitdrukken die tirannie doet omvallen.
Ik ben het niet vergeten, Glen.
Ga je die weer opnieuw proberen?
Voor de oorlog waren wij in Parijs.
We zouden gaan picknicken langs de Seine.
Jij en Nicole?
Een beetje wijn, wat brood... bij het water.
Ze hield van eenvoudige dingen.
Ik lag op mijn rug in het gras en keek omhoog.
Het licht speelde door de bomen...
raakte ze aan.
Je moet het zomerse licht in Parijs zien.
Het omringt de bladeren en houdt ze op de één of andere manier vast.
Als zij een god waren...
zou dat licht zijn, als zijn hand en...
de hele wereld tesamen houden.
Als ik dat kon schilderen...
Ik denk dat die kunsthandelaar in San Francisco...
erg in z'n nopjes zou zijn.
Sidney.
Weet je, een nieuwe 'Glen Wesman' zou veel geld waard zijn.
Sidney probeert mij altijd te inspireren.
"Bel Sidney."
"Zeg dat hij naar de hel kan lopen."
Vind je Sidney aardig.
Doe ik dat?
Dat zei je altijd.
Wat was ik aan het opschrijven?
Weet je, maak je...
Maak je niet druk om het op te schrijven, Glen.
Ik weet zeker dat je onthoudt om hem te vertellen 'naar de hel te lopen'...
als je hem ziet.
Ja.
Ik zal hier achterover leunen als een oosterse potentaat...
en nog een keer proberen om Nicole te vangen...
het verlies in mij opnemen.
Nicole...
Wil je het wegspoelen met thee?
Fris? Iets anders om te drinken?
Nee.
DEFINITIEVE AANKONDIGING
Mam, wat is dit?
Niets. -Niets?
De bank zegt executie, mam.
Tom, dit zijn mijn zaken, niet de jouwe.
Laat mij eens kijken.
Ik vind een oplossing.
Ik heb tot Nieuwjaar...
om de achterstallige betalingen te voldoen.
3.151 dollar...
en 39 cent.
Dit vervalt binnen twee weken.
Waarom doen ze dit?
Ze hebben mijn betalingsverplichting al verlengd.
Ik heb met ze gesproken.
Zij kunnen niets meer doen.
Mam, hoe kon u zo veel achterstand oplopen?
Waarom hebt u ons dat niet verteld, mam?
Genoeg.
Jullie zijn mijn jongens.
Ik moet voor jullie zorgen...
niet andersom.
We gaan het huis kwijtraken.
Tom?
Ik was bijna in slaap.
Niet waar.
Goed. Niet waar.
Weet je hoe ik vroeger in slaap viel?
Ik keek naar de tekening van papa...
en droomde wanneer hij terug zou komen.
Babies nog maar.
In haar eentje.
Ik weet nog dat mam zei dat ik 'de man in het huis' was.
Ik ga niet terug naar Hope.
Ik blijf hier, en baan vinden...
en ga me te barsten werken.
Jij en Hope zijn...
serieus met elkaar?
Ze zal het moeten begrijpen.
We kunnen mama zo niet achterlaten.
Ja, goed.
Ik ook. Ik ga ook iets vinden.
Een of andere baan.
Goed.
Omruilen.
Jullie zijn met vakantie.
Jullie moeten niet gaan werken.
Maar u hebt ook een baan, mam.
U gaat iedere dag werken. Waarom wij niet?
Dit hoort niet zo.
Op deze manier leven?
U hebt hulp nodig.
Nee. Jullie opdracht is om je te richten op school...
en als jullie thuiskomen, hebben jullie vakantie.
Dus...
Ontspan. Vermaak jullie.
Iemand een flensje?
Blauwe krat.
Bedankt voor de baan, Big Jim.
Ik heb niet veel verstand van electriciteit...
maar ik ga me te pletter werken.
Dat zullen we moeten, Pat...
want deze mensen hier, slapen nooit.
Ik moet je zeggen dat ze me al 25 jaar, proberen te overtreffen.
Jouw beurt, Big Jim.
Ik heb medelijden met je, Gunderson!
Jij en je gespannen, kraaloog vrouwtje
Denk je mij te kunnen overtreffen?
Ik ben Mr. Electriciteit in deze stad.
Let op.
Heb ik zelf gebouwd, Pat.
Gaat dit niet sneller?
Nee.
Zwicht niet voor hem.
Hij noemde mij kraaloog waar de buren bij zijn.
Zie je dat, daarom heb ik je hulp nodig.
Het zijn zure, lelijke mensen, Pat.
In de grond van hun hart sadisten.
Haal die kat van mijn gazon!
Ik vond een haarbal in mijn kribbe.
Jij hebt geen kribbe!
Ja, jij hebt geen kribbe.
Ik haat die kat.
Kom op, we gaan Mevrouw Claus opblazen.
Ik heb ook een kribbe.
Ik heb alles.
Ernie.
Kleine Thomas Kinkade...
helemaal vanuit de collegezaal.
Moet jij jezelf zien.
Ga zitten.
Geef deze meneer een Pepsi-Cola.
Bedankt. Weet je, ehm...
ik was eigenlijk op zoek naar jou...
om met je te praten over het vinden van een baan.
Je weet wel, iets voor tijdens de feestdagen.
Een baan?
Werk!
Ja. -Een aanstelling.
Je zit in Placerville, vriend, en ik kan je zeggen...
je bent aan het goudzoeken, of niet?
Laat mij je iets vertellen.
Ik ben ook aan het goudzoeken.
Toeristen-goud.
Wie denk je dat die slappe hap van Haggar koopt...
in de Ronde Tent?
Wie koopt er cowboy-hoeden bij Arian?
Gaat er een lampje branden?
Toeristen.
Toeristen, precies.
Maar toeristen die komen naar...
de kerstboom-hoofdstad van de wereld.
Klink goed. dus...
Klinkt goed? Nee, nee, nee.
Het klinkt geweldig.
KRGA radio uit Sacramento komt.
Ze doen verslag van de voorstelling en het aansteken van de boom.
We komen op televisie...
vanaf de hoofdstad tot aan voet van de bergen.
Wij gaan om ongeveer 4:30 uur 's middags de lucht in...
dus het zal waarschijnlijk buiten nog een beetje licht zijn.
Maar dat geeft niet.
We zitten in de aankondiging van de "Match Game."
Dus de ene minuut, kijken de mensen naar mij...
en de volgende minuut, kijken ze naar Gene Rayburn.
Het is bijna alsof Gene en ik vrienden zijn.
En, als dat goed gaat...
zitten we volgend jaar op prime-time.
Wauw, dus...
Hallo daar.
Hallo liefje. Leuk je weer eens te zien.
Hetzelfde.
Dank je.
Ernie.
Tanya.
Een opwindend jaargetijde, nietwaar?
Ja, zeker. Prachtig.
Ik sta te popelen om weer mee te doen met de Miss Placerville verkiezing...
en om de kerstboom in vlam te zetten.
Tanya, je deed mee in 1974, en je won.
Weet ik.
Je kunt niet nogmaals meedoen.
Je moet iemand anders een kans geven.
Maar niemand stak ooit een boom in vuur en vlam...
zoals ik een boom aansteek, of niet soms?
Ernie?
Weet je, Tanya...
toen die foto's verschenen...
kreeg ik als Voorzitter van de Kamer van Koophandel...
dag en nacht telefoontjes...
om te zwijgen over het georganiseerd protest op straat.
Ik denk niet dat we dat nog een keer mee willen maken.
Dat was kunst...
en dit is discriminatie.
Het spijt me. Je mag niet meer meedoen.
Je bent niet de baas over mij.
Ik ben de Voorzitter van de Kamer van Koophandel.
Ik heb ook vrienden in deze stad.
Ik ben niet één of ander 'Ernie' klein weeskindje.
Ik bedoel, Annie...
Ernie.
Je weet wat ik bedoel.
Geen idee...
Tot ziens, zonnestraal.
Tommy... iedereen wil een deel van deze koek.
Heb je een baan vrij?
Nee.
Er is weinig te doen. Geen toeristen.
Dat is precies waarom we deze plek moeten promoten.
Zoals deze muurtekening?
Ja, zoals deze muurtekening.
Placerville met Kerstmis.
Als Charlie hem af kan krijgen
en als hij kan leren schilderen.
Hij is een hele goede lettertekenaar...
maar meer dan dat, mag je niet vragen...
Is dit Main Street, de kerstboom?
Ik kan het schilderen.
Echt waar?
Ja.
Nou, weet je...
Het moet eruit zien als een Norman Rockwell.
Ik bedoel, ik wil dat we trots zijn op onze woonplaats.
Dat is een grote opdracht.
Wacht even, je gaat niet...
hoog van de 'Berkeley-toren' blazen met mij?
Niet van dat maatschappelijk beladen gedoe, ja?
Dit is de achterkant van een winkel.
Dit is geen museum. Begrijp je dat?
Natuurlijk.
Ja?
Ja. -Prima dan.
Laten we afspreken 500 dollar en klaar vòòr kerstavond.
Je hebt een afspraak.
Afspraak?
Heel goed.
Hoe ging het op het werk?
Prima.
Vorderingen archieveren is vorderingen archieveren.
En jullie. Enig succes?
We hebben allebei een baan.
Alle Kinkades zijn nu werkende Joe's.
Geweldig!
Zullen we naar huis gaan en het vieren...
met een kliekje spaghetti?
Prima.
Little Joe.
Hallo, pap.
T-Bone!
Hoe gaat ie, jongen?
Goed, pap. Luister...
het ziet ernaar uit dat ik de hele vakantie in Placerville ben...
en ik dacht dat u het leuk zou vinden om langs te komen.
Kinkade! Is die met pepperoni al klaar?
Komt eraan, Skip.
Pap...
Bijna klaar, meneer.
Pap... -Ik ga dat knulletje te pakken nemen.
Ik heb managers zien komen en gaan, zoon...
maar Big Bill blijft.
Op een dag ben ik eigenaar van deze tent.
Als mijn oorlogspensioen uitkeert en ik deze plek koop.
En ik kijk met vreugde toe...
als dat puistige lulletje op zijn knietjes valt...
als je ouwe pa gezegend wordt met de Little Joe's pizza-kroon!
Pap, hij is pas negentien.
Hij is nog nat achter zijn oren.
En ook nog op andere plaatsen...
Hé, dus u kunt komen?
Het is een soort noodtoestand.
Problemen met grietjes?
Heb je een plaatsvervanger nodig?
Ik kan het allemaal uitleggen als u hier bent, oké, pap?
Hé, ik zal er zijn.
Zet je ouwe pappie niet buitenspel. Zeker niet, meneertje.
500 dollar is 500 dollar.
Heb je ooit iets geschilderd waarin je niet geloofde?
Gek dat je dat vraagt.
Eerlijk gezegd, heb ik net een baantje aangenomen...
om een belachelijke muurschildering te maken over Kerstmis in Placerville'...
voor 500 dollar.
Belachelijk.
Ik weet het.
Een muurschildering van Placerville.
Dit is jouw kans om te belichten waar je woont...
om je medemensen te inspireren.
Denk jij, omdat ze niet ontwikkeld zijn...
ze jouw mooiste kunst niet verdienen?
Nee, het...
Die muurschildering kan mensen die je lief hebt, vastleggen voor het nageslacht.
Het kan de manier veranderen zoals zij zichzelf zien.
Kunst overschrijdt alle grenzen, gaat voorbij aan talen.
Het is een plaats waar we één familie zijn.
En als je er voor openstaat...
om met jouw eigen ogen en jouw hart te zien...
kan één beeld levens veranderen.
Je kunt mensen aan hun ziel voorstellen.
Dat kun jij deze stad brengen.
Jij hebt de kracht.
Geef altijd alles wat je in je hebt.
Altijd het mooiste dat je hart heeft.
Goed.
Het is de enige weg die een artiest kent.
Goed, Glen.
Klein Duimpje zat op een muur.
Klein Duimpje maakt een flinke smak.
Alle paarden van de koning...
en alle leden van het hof...
konden Klein...
Klein Duimpje.
Glen was niet de enige vol droefheid.
Mijn moeder was er altijd om iedereen te troosten.
Zoals Butch, de eigenaar van de 'Hangtown Saloon'.
Ga je er met Kerstmis naar toe?
Ja.
Zijn denneboom is weer een aantal centimeters gegroeid.
Ik houd van de geur van die boom.
En de lucht vandaag, is zo fris en zo schoon.
Die oorlog, eist nog steeds zijn tol.
Oorlogen eindigen nooit.
Alleen...
alleen de levens van de soldaten die erin vochten.
Ze hijgt behoorlijk hardop.
Dat doet ze de hele dag.
Buldogs hebben ademhalingsproblemen.
Je moet ècht naar haar laten kijken.
Problemen, denk je?
Ik zal het doen.
Bedankt, Maryanne.
Ik ben je een biertje schuldig.
Ik ben je meer dan dat schuldig.
Blijf, jongen.
Blijf, Jupiter. Zitten.
Het spijt me, Tom.
Ik vergeet altijd het Duitse woord voor "zitten."
Het is "sitten sie" of zoiets.
Hij reageert op Duits. Sitten sie.
Jupiter...
zit!
Kom, Jupiter.
Ik weet dat jij mij... een bemoeial vindt.
Vind je mij aardig?
Ja.
Natuurlijk bent u dat.
Kom mee, Jupiter. Schnell.
Nee, nee, nee!
Stoppen sie!
Stoppen sie! Kom hier!
Stoppen sie!
"En het gebeurde in die dagen dat"...
Nee, nee. Meer bas.
"En het gebeurde in die dagen dat...
"dat een decreet werd uitgevaardigd door Caesar Augustus...
"dat de hele wereld belasting oplegde"?
Wauw.
Psst. Hé, dat is teveel sneldrogende lijm.
Op de fles staat "royaal."
Ja, maar...
Wie stierf en maakte jou Max Factor?
Laat haar het alsjeblieft doen, Evelyn.
Ernie zal haar niet weer Miss Placerville laten worden.
Ze past uitstekend in die rol...
speciaal met jouw regie.
Waarom heeft Maria geen tekst?
Zij is de hoofdpersoon, Tanya.
Zonder Maria, was er geen Jesus.
Maria was een prachtige vrouw, Tanya.
Je zult geweldig zijn.
Trouwens, we hebben jouw 'sterdom' nodig.
Priester!
Raad eens?
Ik word Maria.
De Maa... De Maa... De gezegende.
Evelyn! Wil je twee bulten...
op de kameel?
Weet je wat? Ik zal...
"En zo gebeurde het terwijl zij daar waren...
"dat de dagen werden volbracht...
"totdat zij zou bevallen.
"En zij baarde haar eerstgeboren zoon...
"wikkelde hem in doeken...
"en legde hem in een kribbe...
"omdat er geen plaats in de herberg was."
Joy to the world
The Lord is come
Let Earth receive her king...
Loop naar de hel! -Wat?
Iedereen, pauze is voorbij.
Laten we beginnen.
Op je plaats alsjeblieft.
Kom, kinderen.
Kom, voortmaken.
Madeline, vergeet je staf niet.
Oké, geweldig, geweldig. Kom maar.
Goed, goed, goed. Zeer goed.
Vesta, we beginnen met "Silent Night."
Wat?
We beginnen met "Silent Night"!
Nee, Vesta. Ik wil de volgorde veranderen.
Je kunt nooit de volgorde veranderen...
van de muziek van Vera.
Je zult moeten wachten tot ze dood gaat.
Daar kan voor gezorgd worden.
Ik meen het.
Wie er ook blaat, stop ermee!
Knijp die koe af!
Die daar, zaagsel in de hersens.
Als we konden beginnen.
Oké. Sta op.
Evelyn.
Oh, mijn God, Lloyd. Wat gebeurde er?
Het is een allergie.
Ik heb een overgevoeligheidsaanval.
Je hebt een over-wat?
Ik heb erover gelezen. Ik ken alle symptomen.
Ik heb galbulten. Ik heb een zwelling in mijn nek.
Ik heb kleine buikkrampjes.
Het is de baardlijm.
Ik zei nog dat je teveel gebruikte.
Ik was het die dat zei.
Houd je mond, oké?
Kortademig, dichtgeslagen keel...
niet kunnen ademhalen.
Mijn God, we moeten naar een ziekenhuis.
Ik moet aan de beademing.
Laat mij maar... Ik kan je er vanaf helpen.
Hier is je beademing!
Dat doet ècht pijn.
Je kunt ook dankjewel zeggen.
Alles goed, lieverd?
Ik weet het niet. Het was als...
een mishandeling!
Graag gedaan. Wat een zak!
Ik kan niet met hem werken.
Oh, ja? Dat maken er dan twee!
Goed, goed, doorgaan.
Kom op, mensen. Laten we...
Laten we proberen ons te richten op het grote gebeuren.
Die TV-camera's daarbuiten...
die willen blijde gezichten zien.
En waarom staat zijn lelijke kop midden op het toneel?
Dat zal ik vertellen.
Omdat zijn vrouw hier... de grote toverkol is.
Dat neem je terug, jij grote giraf.
Jij kleine...
Dat kun je niet doen!
Let maar op!
Stoppen! Allebei!
Nog wel waar de kinderen bij zijn.
Wat een kerstspektakel.
Ik kan geen wijze man zijn, niet met die twee gekken.
Ik geef mijn baard terug.
Auw.
We hebben een wijze man nodig.
Heeft hij tekst?
Ik ken de juiste persoon.
Ik ben zo terug.
Ik heb Butch hier niet meer gezien sinds...
Negen jaar.
De begrafenis.
Het is toch niet waar!
Ho-ho-ho! -Pappie!
Paddy, knul! -Hoe gaat ie?
T-Bone!
Een mooi stelletje Californisch roodhout.
Hé, jongens, ik heb jullie kerstkadootjes in de achterbak.
Precies wat de dokter heeft gevraagd.
Hier zijn ze, jongens. Hier zijn ze.
Kerst-klassiekers.
Ga je gang, Paddy-kanjer.
Haal ze er maar uit.
Ik verzamel ze al heel lang.
Al heel veel jaren. Dat is ervaringsrijkdom.
Eerste klas handel.
Ga je gang. Sla ze open. Wees niet verlegen.
Ja, meneer. Die zijn heel veel centjes waard.
Die daar, "100% made in America."
Dat is heet spul. Draai om.
Deze zijn geweldig, pap.
Jongens, ik heb dit kindje helemaal in conditie gebracht...
voor onze invasie naar Mexaco. Ja, meneer!
Ik heb een beetje gespaard...
en heb nu een klein stapeltje...
want we gaan naar Mexico...
waar het bier koud is en de señoritas heet.
We moeten gauw gaan, nietwaar? Olé!
Wacht, pa, wilt u niet even blijven?
Rondhangen? Je bedoelt het karkas parkeren...
en een beetje vet verteren? -Ja.
Nee, maar...
Het gaat om iets ernstigs, pap.
Waarom komt u niet mee naar binnen?
Weet u, er is iets gebeurd en...
Ik zeg je, Thomasito, wat gebeurt, gebeurt.
Weet je nog wat Confucius zei:
"Het leven is oneerlijk...
"en dan ga je dood."
Goed, maar, pap...
En jij zult dan al heel lang dood zijn.
Pap, wil u niet één minuut binnenkomen?
Niet op dit 'momento'. Nee, dank je.
Er wacht een hinderlaag op me...
in de Hangtown Saloon.
Maar u kunt in de buurt blijven, of niet?
We moeten ècht praten, pap.
Wat is er aan de hand, jongen?
Kom je daar te kort?
Opkomend tij! -Dat is niet het probleem.
Ik bedoel, dit gaat...
Dit gaat over iets totaal anders, pap.
Oké, ik zal een poosje in de buurt blijven.
Wat het probleem ook is, alles wat je moet doen...
is je kont beetpakken met beide handen...
en nooit meer loslaten.
Ik kan de señoritas horen.
Oh, jongens...
ik heb voor jullie nog een paar...
sokophouders bewaard van mijn laaste reis naar Mexico.
Olé!
Heel goed, Tom.
Wacht even, Butch.
Blijf even zo staan.
Te gek.
Zeg, Rembrandt...
zou je met mij willen wandelen?
Ik ga mijn kind opzoeken.
Zeker.
Ik kan niet slapen.
Ze zeggen... dat tijd heelt, maar ik...
ik kan nog steeds niet slapen.
En...
de pijn blijft hetzelfde, jaar na jaar.
Waarom wordt het niet minder?
Ik mis je.
Zoon, ik mis je heel erg.
Zalig Kerstmis.
Jullie moeten stilstaan, goed?
Dit is onze generale repetitie...
en ik wil dat het volmaakt wordt.
Opstaan.
En...
Ik zei je nog niet de volgorde te veranderen.
"We Wish You a Merry Christmas," Vesta.
Ik mag dan niet Miss Placerville worden...
maar ik kan nog steeds een boom aansteken.
Jij wilt dat Placerville op z'n best eruit ziet op TV, nietwaar?
Natuurlijk wil ik dat.
Nou, wie is de enige nationaal erkende persoonlijkheid...
in deze stad?
Goed.
We gaan het proberen?
Ik wist dat je mij gelijk zou geven.
Doe een wens.
Net gedaan.
Evie, liefje, het spijt me.
Ik kan die baard niet langer omhouden.
Deze baardlijm, wordt mijn dood.
Uitstekend. Heel goed.
Nu zegt Lloyd dat hij ermee uitscheidt.
Stopt hij ermee?
Heer, we hebben een andere wijze man nodig.
Hij kan niet afhaken.
Maak je geen zorgen. Ik ben zo terug.
Ga door met zingen.
Verdomde rotmoffen...
ze omcirkelden ons hier en hier.
En daarom noemden ze dit 'De Golf'. (Ardennenoffensief)</I.
We zaten als vissen in een ton.
Ouwe Bill was een grote snoekbaars, geloof mij.
Hallo, Bill.
Ik hoorde dat er een zwerver in de stad was.
Hi, lieffie.
Tijd geleden.
Niet lang genoeg.
Dat is niet aardig om te zeggen.
Iets drinken?
Niet echt...
maar jij wel, heb ik uitgedacht.
Zeker weten.
Zeker weten, mijn liefje.
Ik heb eens gelezen dat drinken gevaarlijk was...
dus ben ik gestopt met lezen.
Nog steeds de tijd aan het doden, Bill?
Niemand kan ooit de tijd doden, lieverd.
Maar je kunt hem gevangen houden.
Dat heb je me al honderd jaar geleden verteld.
Voelt als een eeuw geleden, dat is verdomd zeker.
Veel water onder de brug.
Rivieren onder de brug.
Oceanen.
We waren eens jong, lieve Maryanne
Stelletje gekke kinderen gingen trouwen.
Mijn moeder gooide rijst.
Jij gooide voetzoekers.
Je was mooi, dat is zeker.
Dat ben je nog.
Als ik voor mijzelf mag spreken...
was ik eens een behoorlijk knappe jongen.
Je noemde mij altijd je ridder in een glimmend harnas.
Ik zie dat je door de jaren wat deuken hebt opgelopen.
Ja...
die wapenuitrusting...
werd een beetje zwaar.
Ik kon niet, uh...
Toentertijd, zaten we in de draaimolen...
achter de pot met geld aan.
Ik ga er nog steeds voor.
Ja, terwijl jij graait naar die pot met geld...
probeer ik een kostje bijeen te schrapen om twee jongens op te voeden.
En het zijn verdomd goeie jongens.
Dank je.
Bill, ik heb je nooit om iets gevraagd.
Nooit.
Maar de kerk heeft hulp nodig.
Wacht even, liefje.
Normaal gesproken is het andersom.
Ik wil dat jij optreedt in het schouwspel.
Nellie!
Bill, na de voorstelling van dit jaar, ben ik...
Dingen veranderen...
en je weet nooit wat er gaat gebeuren.
De jongens kunnen volgende keer met Kerstmis niet thuiskomen.
Ik wil deze Kerst echt speciaal laten zijn.
Gedenkwaardig.
Alsjeblieft.
Dingen zijn niet altijd...
zo gedenkwaardig als ze daarvoor waren, liefje.
Ik heb nog geen Alzheimer.
Ik heb alle-heimers.
Ik herinner me nog dingen.
Ik herinner me nog alles.
Doe het voor Pat en Tom.
Je bent het aan ze verschuldigd.
Ik ben aan niemand, iets verschuldigd.
Zeker wel.
Je staat in de schuld bij mij.
Niet dit ding.
Ik wil mijn staf, mijn roede.
Ik gebruik geen looprek, een looprek!
Maakt een oude vrouw van je.
Hij wandelt voor jou.
Maar een staf, een roede.
Geef mij iets waarmee ik de vijand kan aanvallen!
Hallo, Glen.
Sid.
Sid?
In levende, levende lijve.
Er was iets dat ik je moest vertellen.
Leuk om je te zien, Tom.
Bedankt voor uw komst, Mr. Marvin.
Oh, ik weet het weer, ja.
Loop naar de hel.
Daar ben ik al geweest.
Hoe staat het met mijn afzet, Sid?
Het is een tijd geleden dat ik een nieuwe Glen Wesman kon aanbieden.
Ik heb een top schilderij nodig.
Hij wil een dikke cheque.
Hij is vandaag ongewoon op dreef.
Wat deed je in zijn koffie?
Ik wil geen uitbuiter zijn.
Ik breng geen rotzooi op de markt.
Nee, nee... Glen, Glen...
Ik weet dat je leed had.
Ik heb mijn hele leven lijden gekend.
Wat ik nu voel is woede.
Woede omdat je mijn lijden graag wil inschatten...
en het vertaalt in dollars en centen.
Ik ben klaar met de hele geschiedenis.
Ik ben klaar, afgerond.
Ik heb die preek eerder gehoord.
Denk jij dat jij de enige bent die ooit geleden heeft?
Ieder jaar, schreeuwde Marc Chagall tegen mij.
Zei dat hij nooit meer zou schilderen.
Maar hij kwam altijd weer opdagen met een nieuw stuk vanuit zijn binnenste.
En jij kunt hetzelfde.
Ik ben er al maanden mee bezig, Sid.
Om Nicole te vangen...
opdat de wereld haar niet zal verliezen.
Het is er niet.
Ik haal misschien Kerstmis niet.
Ga aan het werk.
Als je weggaat...
Ik weggaan? Ik ben net hier.
Jouw inspiratie heeft mij uitgeput.
Als je weggaat...
wil je mij dan mijn staf aangeven?
Mijn roede.
Dat zal ik doen.
Op de één of ander manier is dit looprek aan mijn bed verschenen...
en ik wil dat verdomde ding niet.
Uwe Edelachtbare.
Nu kun je naar de hel lopen.
Nicole...
Die schilderijen zijn onverkoopbaar.
Ze zijn nog niet af.
Ze zijn af.
Hij komt niet meer terug om ze af te maken...
en hij weet het.
Sinds Nicole stierf is hij depressief...
en dat staat zijn genialiteit in de weg.
Het is nog erger.
Hij is de laatste tijd verward.
Hij heeft nog één schilderij in zich.
Dat weet ik zeker.
Ik weet zeker, dat dat uw bankrekening erg gelukkig zou maken.
Ik weet dat je denkt dat ik een soort huursoldaat ben.
Dat is mijn werk.
Ik houd van Glen. Ik houd ook van zijn kunst.
Al heel lang behandel ik hem op een eerlijke manier.
En hij heeft ook ontzettend veel voor jou gedaan.
Dus...
hoe staat het leven?
Hebt u een ogenblikje, Mr. Marvin?
Mijn familie...
we hebben...
We zitten financieel een beetje krap.
Denkt u misschien...
Denkt u dat er ooit wellicht een koper zal zijn...
voor één van deze?
Ik denk het niet.
Jouw leraren op Berkeley maken deze dingen beter.
Het zijn bleke imitaties.
Het spijt me.
Je hebt misschien iets in je.
Ik denk niet dat je het al gevonden hebt.
Maar je kunt verdomd goed tekenen.
Prachtig.
Deze kleine stad en...
die mensen die ik al mijn hele leven ken.
Er is hier zoveel liefde.
Schitterend, Tom.
Twijfel daar nooit aan.
Nanette was mijn eerste liefde.
Ik had haar bijna een jaar niet meer gezien.
Gek dat mijn hart sneller klopte.
Vijf...
vier...
drie, twee...
één.
Dat is zo ordinair.
Pak aan... Gunderson.
Doorgeven die lichtjes, Patrick.
Je doet het geweldig, knul.
Wat wil je vandaag doen, Vesta?
We zijn er.
Hallo, Butch.
Moedermelk.
Rechts achter je.
Als we konden beginnen.
Mr. Chang.
Gunderson...
de wind blaast jullie elfen omver.
Welke wind?
En jullie kudde stinkt.
Jouw kudde stinkt.
Jullie kunnen liefde in ons Kerkschouwspel brengen...
maar je moet het eerst voelen en horen.
Ben ik mooi?
Ik dacht het al.
Het schiet al op, huh?
Gunderson.
Vrolijk Kerstfeest jij daar, Butch.
5 januari.
Ik weet het niet, Kinkade.
Ik bedoel, het is...
Het is interessant.
Nee, dat is het niet.
Het werkt niet.
Hé. Daar is mijn winkel.
Heel erg mooi.
Ik vind dat erg mooi.
Zie je? Hij vindt het verschrikkelijk.
Dat ben ik...
met Jupiter.
Zie je hoe vriendelijk hij is? Ik zei het je, Tom.
Kijk hoe mager ik ben.
Weet je, het was eigenlijk mijn idee...
om hem de mensen te laten schilderen...
die Placerville zo bijzonder maken.
Ik weet dan wel niet veel over kunstwerken...
maar ik weet wat het publiek wil.
Heel erg mooi.
Klaar voor een pauze, Tom?
Uitrusten? Nee.
Overmorgen is het kerstavond.
Dit moet gereed zijn voor de TV-camera's.
Nee, je kunt na Kerstmis uitrusten.
Luister, vijftig dollar...
als je een plekje kunt vinden om mij er ook in te stoppen.
Vijftig?
Vijfenveertig. Schilder mij erbij.
Geweldig.
Prachtig.
Big Jim gaf me wat overwerk.
En ik 500, vooropgesteld dat ik de muurschildering voltooi.
Dan heb ik nog zo'n 200 op mijn spaarrekening.
Ik zoiets van honderd.
We komen te kort.
Ik kijk nu naar je.
Naar één van je schilderijen.
Hope.
Ik mis je zo erg, Thomas.
Ik ook.
Ik heb besloten dat, als jij niet naar mij kunt komen...
ik naar jou toekom.
Pap.
'Zoon nummer één'!
Parkeer jezelf hier.
Vergezel me naar het altaar, Tommy.
Waar ik het meest bij jou trots op ben, T-Bone...
T-Boneus Rex...
is dat je nooit bent gaan roken.
Daar ben ik ècht trots op.
Pap, ik moet met u praten over mama.
Goed. Ja. Ik herinner het me.
Jij noemde het, uh...
Het geld.
Mam, heeft een betalingsachterstand.
Ze heeft een achterstand, is dat het?
Daar is de schakelaar.
Ze zat mij altijd en eeuwig in mijn nek...
over achter lopen.
Nu loopt zij achter.
Dat, zoon nummer één, vind ik een komische situatie.
Het is niet grappig.
We gaan het huis verliezen, pap.
We moeten 3.000 dollar ophoesten.
Drie ruggen.
Je moeder laat het breed hangen.
Pap, zij...
Zij leende geld aan mensen.
Ze gaf dingen aan mensen.
Ze gaf mij nooit... een cent.
Kunt u niet...
Kunt u het niet voor mij?
Voor Pat?
Weet je, knullebol...
zoon nummer één...
Ik heb het niet.
Ik leef van loonstrook naar loonstrook.
En het geld voor Mexico?
Pff...
Ik leef van week tot week...
van de hand in de mond.
Laat mij jou iets zeggen.
Dat is de enige manier om te leven.
Van week tot week, van dag tot dag...
van uur tot uur, van minuut tot minuut.
Geniet van iedere dag, zoon.
Haal alles uit het leven.
Op een dag, word je wakker...
en is het voorbij.
Wat gebeurt er als je op het punt staat om alles te verliezen...
dat maakt wie je bent?
Je huis, je leraar...
je hoop en dromen?
Als dat alles verdwijnt, wat blijft er dan over?
Ik weet het niet zeker over het luidsprekersysteem, Tom.
Ik denk dat ze het niet meer hebben.
Vraag het hem, mam.
Ernie, zweert dat het daarbinnen ligt...
en hij zegt dat hij het nodig heeft voor het schouwspel.
En u weet hoe Ernie is.
Hij laat me niet met rust tot hij een antwoord krijgt.
Mam, wat is er met de luidsprekers?
Ik kon het hem niet vragen, Tom.
Waarom niet?
Omdat ik daar niet meer werk.
Wat?
Ik ben in september ontslagen.
De zaken gingen slecht.
U had het ons moeten vertellen.
Nee, ik wilde jullie niet ongerust maken...
tussenbeide komen met jullie school.
Mam, u gaat hier iedere dag, de hele dag, naar toe?
Nee, ik zit op de bank, of ik ga lopen...
ik bezoek het ziekenhuis, of ik...
help in de kerk.
En ik ben iedere dag op zoek naar werk, maar er is niets.
We gaan het huis kwijtraken, Tom.
We gaan alles verliezen.
Nee.
Nee, mam, het komt in orde.
Ik ben er niet meer zo zeker van.
Hoe moeten we verder leven?
Ik verhuis.
Ik ga weg uit Placerville, en vind een baan in...
Nee. We lossen het probleem op. Oké?
U hebt in de stad zoveel vrienden. Zij zullen helpen.
Ik ga met iedereen in de stad praten. -Nee!
Nee, dat doe je niet.
Maryanne Kinkade, vraagt niet om liefdadigheid.
Ik zou de schande en vernedering niet kunnen verdragen.
Ik zal dit alleen verwerken.
Het laatste dat ik nog steeds van mezelf heb, is... mijn trots.
Jij zult het begrijpen.
Moet ik niet in het midden, en moet ik niet groter?
Je bent al behoorlijk aanwezig, Tanya.
Kun je dat herstellen?
Ik zal zien wat ik kan doen.
En je hebt mijn neus verprutst.
Ik heb daar een hekel aan.
Ik houd van je neus.
Raad eens wie?
Je bent gekomen.
En?
Het betaalt de huur, nietwaar?
Plotseling, was daar Hope...
met al haar grote stadsdromen...
en mijn twee werelden botsten.
"Klaar om te beginnen."
Hoe heeft het stinkdier haar weg teruggevonden, Ernie?
Wat heeft ze met jou?
Niets. Niets!
En als vogels konden vliegen.
Volgens kunnen vliegen.
Ga een ei leggen, '77.
Kom op, dames. Alsjeblieft, mondje dicht!
Goed.
En nu vanuit Placerville...
de officiële Kerstboom Hoofdstad van de wereld...
om onze stadsbom te ontsteken...
onze stadsboom ontsteker is een voormalig Miss Placerville.
Hier is ze om hem aan te steken.
Hallo, Sacramento.
Ik ben Tanya Kapinski, Miss Placerville, 1974.
U weet, dat ik vele jaren als professioneel model heb gewerkt...
Als u toevallig...
de april 1974 uitgave hebt van "Easy Rider"...
wil ik die graag voor u signeren...
na de ceremonie.
Maar het is nergens beter dan thuis.
Ik bedoel, thuis is de beste plaats...
waar iemand vandaan kan komen.
En daarom is het mijn grote eer...
dat ik hier ben om Placerville te verlichten...
de Kerstboom Hoofdstad in de wereld.
Oké... 5, 4, 3, 2, 1.
Wat?
Omdat ik hem heb aangesloten?
Dat was mijn schuld niet, denk je dat?!
Nicole...
Geef mij je hand.
Glen.
Ik ben het.
Sorry, ik ben wat laat. Ik...
Wat een dag.
Er komt een prachtige maan.
Een halve maan voor Kerstmis.
Ik heb iets voor je meegenomen.
Het is glad op de brug.
Val niet.
Jouw vingers in de mijne, Nicole.
Ik ben Maryanne.
Ik heb je warme chocolade gebracht, Glen.
Ik wil je niet verliezen.
Geef mij je hand.
Laat mij je helpen met opstaan.
Eigenwijze vrouw.
Leun op mij.
We steken de Pont Neuf over.
Glen, we zijn niet in Parijs.
We zitten in jouw atelier.
Mijn atelier?
Mijn ezel, mijn schilderijen?
Alles staat hier.
Nicole?
Het is 1977, Glen.
Je hebt een oude man van mij gemaakt.
Zoeven was ik jong.
Kijk naar dit.
Ruik het.
Is het niet heerlijk?
Ga met me wandelen.
Je bent al weken niet buiten geweest.
Ga met me wandelen.
Ga met mij mee naar het Kerstschouwspel.
Ik wijs jouw uitnodiging met respect af.
Mijn volgende bezoek aan de kerk zal mijn begrafenis zijn.
Er is daarbuiten nog steeds leven voor jou, Glen.
Je moet het aanraken en proeven en voelen.
Ik zie meer dan jij denkt.
Maryanne... jij vermoordt jezelf door trots.
Die avond kreeg Placerville de kans haar fouten goed te maken.
Het Kerstschouwspel leek de juiste oplossing.
Ik bedoel, hoe kan er iets verkeerds gaan...
met kleine kinderen en een paar wijze mannen?
Ik had bedacht dat verf op wasbasis de decors zouden doen glanzen...
onder de TV-lampen.
Showtime.
"En het gebeurde in die dagen dat...
"een decreet werd uitgevaardigd door Caesar Augustus...
"dat de hele wereld belasting oplegde.
"En Jozef ging van Galilea naar Bethlehem met Maria...
"zijn aangenomen vrouw.
"En zij baarde hun eerstgeboren zoon...
"en ze wikkelde hem in doeken...
"en legde hem in een kribbe...
"want er was geen plaats voor hen in de herberg..."
Wat is er aan de hand?
Wat gebeurt er met het decor?
We hebben teveel was gebruikt.
Onder deze lampen...
Het smelt.
Kijk, de ezel plast.
"En, ahum... er waren in dat zelfde land schaapherders"...
Dat gaat niet goed. Dat gaat niet...
"die waakten over hun kudde."
Hou op met lachen.
Ieder moment kan ik worden opgeroepen voor een opstand.
Laten we hier weggaan. Kom mee, lieverd.
Nee, nee, nee. Wat doen jullie?
Nee, nee, nee. Maria, ga zitten.
Wat is er aan de hand?
Nee, nee, nee, nee, niet met de voorstelling stoppen.
Het is niet het einde van de wereld.
Ja, het is het einde van de wereld.
Jullie begrijpen het niet.
Dit moest een prachtig Kerstschouwspel zijn.
Het moest een licht, luchtig...
Ga terug.
Er moest een verlichte kerstboom op het stadsplein staan.
Nee.
Geweldig.
En nu de totale vernedering.
Bedankt, Tommy. Bedankt.
Dit is allemaal jouw schuld.
Wat nu weer?
Je hoeft hier niet naar te luisteren, Thomas.
Laten we weggaan...
terug naar waar ze je waarderen.
Oh! Oh, prachtig.
De mensen van de TV zijn aan het inpakken...
en, geweldig, het publiek loopt ook weg.
Tommy, jij schilderde het decor.
Jij hebt alles verpest.
Even je buidel afkoelen, Kapitein Kangoeroe...
en gedeisd.
Tommy Boy heeft dit niet verpest.
Hij gaf... deze stad een groot kerstgeschenk.
Kijk naar de muurschildering.
Hij gaf jullie het hart en de ziel van deze plaats.
Ik vind dat het er goed uitziet.
Dit oude stadje...
jullie hoeven op niemand indruk te maken.
Jullie zijn 'oké' zoals jullie zijn.
Vieren we hier niet met z'n allen...
iemand die geboren werd in een garage?
Stal.
Of een...
Stal. -Stal.
Stal?
Hij had trouwens ook nooit veel geld.
Dank jullie. Dank jullie voor je geduld...
Bedankt, pap.
Wij zouden heel graag...
met jullie, cermonieel, de kaarsen willen aansteken.
De kinderen zijn er klaar voor.
Hope.
Jij hoort hier niet thuis.
Ik weet niet waar ik thuis hoor.
Geef jezelf niet gewonnen.
Ik geef niet op.
Wil jij voorlezen, Maryanne?
"Voor ons is een kind geboren, ons is een zoon gegeven.
"En het bestuur zal op zijn schouders rusten...
"en zijn naam zal zijn Wonderbaarlijk, Voorlichter...
"de Machtige God, de Vader der Eeuwigheid...
"de Prins van de Vrede."
Weet u, ik weet niet veel over de Bijbel.
Ik ben geen geleerde en geen predikant...
maar als ik om mij hen kijk en de gezichten zie...
van deze jonge kinderen in het kaarslicht...
zo vervuld met hoop...
voel ik hier de aanwezigheid van God...
zoals engeltjes... ons zeggen...
"Vrees niet, ik breng u nieuws over grote vreugde."
Jullie zijn het licht van de wereld in een...
zeer donkere winter.
En we kunnen juist nù allemaal een beetje extra licht gebruiken.
Pardon, lieverd.
Ik steek deze kaars aan als symbool, om God's liefde te delen...
met al zijn kinderen.
Die Kerstavond besefte ik dat in een immense, zwarte nacht...
zelfs een klein lichtje helder schijnt...
en we alleen ons best kunnen doen om dat lichtje te vinden...
en het met anderen te delen.
Ernie.
En...
Zalig Kerstfeest.
Prettige Feestdagen.
Gezegend.
Het is kerstavond, Glen.
Hoe gaat het met je?
Weet je nog dat je mij vertelde...
dit de enige nacht van het jaar was dat dieren konden praten?
Je zei dat als de dieren spraken, het geen magie was.
Het was heilig...
een vluchtige blik van de heiligen.
Je zei dat het een ogenblik was waarop we inzage kregen...
in het hart van ieder levend wezen.
Ik heb het altijd een wonder gevonden...
toen jij jouw atelier bouwde in het veld tegenover mijn huis.
Het was een God's geschenk aan mij, dat jouw hierheen bracht.
Je vertelde mij altijd dat je me niet zou leren 'hoe' te schilderen...
maar 'waarom' te schilderen.
En ik ben je daar eeuwig dankbaar voor.
Ik wou dit ik je iets terug kon geven...
maar ik heb niets.
We gaan het huis kwijtraken, Glen.
Volgend jaar heb ik geen idee waar ik zal zijn.
Dit kan onze laatste gezamelijke Kerstmis zijn...
en ik heb geen geschenk voor je, Glen.
Ik weet niet hoe ik je voor alles moet bedanken.
Geen geld, niets.
Alleen liefde.
Ik houd van je, Glen.
Geef alsjeblieft niet op.
Dat is het eerste dat je me leerde...
om kunstenaar te worden: je geeft nooit op.
Geef niet op, Glen.
Er brandt nog steeds licht in je.
Het hield op met sneeuwen op kerstochtend.
Het had een laken over Placerville gelegd...
dik en knisperend en egaal.
Nu is het uw beurt.
Hier. Maak open.
Dank je, Tom.
Nu heb ik voor altijd het huis.
Nee, nee, nee, nee, nee.
Zeg geen nee, mam.
Het is niet veel, maar het is het begin van een nieuw leven voor ons.
We moeten bij elkaar blijven.
Wij zijn alles wat we hebben.
Dank je, Pat.
Dank jullie.
Voor mij lijkt het op een miljoen dollar.
Goede morgen.
We zijn gekomen om deze plek op te knappen.
Dan kun je het misschien verkopen.
Het werd tijd dat iemand jou een geschenk voor kerstmis gaf.
Maar hoe wist iedereen het?
Ik heb mijn mond voorbij gepraat.
We weten dat dit waarschijnlijk niet al jouw problemen oplost...
maar we moesten iets doen.
Ik heb het idee geopperd.
Ik bedoel, na alles wat je voor ons gedaan hebt.
Maryanne, voor u.
Voor veel voorspoed en geluk.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Zeg maar 'Gelukkig Kerstfeest'.
Gelukkig Kerstfeest.
Oké, zoon, dit moet het doen.
Laten we het proberen.
Kom op, baby.
Kom op nu! Kom bij Big Bill.
Start die truck!
Gelukt.
Wilt u het stof weer naar binnen vegen.
Wat?
U veegt geluk uit het huis.
Geef bezem. Zo. Zo.
Zo moet het.
Heel goed.
Ik heb nooit geweten.
Geweten wat?
Dat u voor iedereen iets betekent?
Dat doet u.
Tom, wil jij even kijken?
Glen, wat doe jij...
Kom. Kom binnen. Mijn God.
Wat kom je hier doen?
Hoe ben je hierheen gekomen?
Mijn staf.
Mijn roede.
Is alles goed?
Het is het licht, Tom, dat is wat overblijft.
De bladeren zijn vergankelijk.
Ze groeien, worden groen, worden rood, en sterven...
maar achter hen, blijft het licht voor altijd.
Glen, alsjeblieft, ga zitten.
Schilder het licht.
Kerstgeschenk.
Weet je nog hoe Sidney erop hoopte dat ik nog één schilderij in mij had?
Dat was zo.
Slechts één.
Latijns.
Goede oude Latijns.
"Het Laatste Blad"...
is mijn laatste schilderij, Tom.
Nee, Glen, nee.
Ik heb geprobeerd mijn verdriet te schilderen...
om de kilte van een wereld zonder Nicole te laten zien.
Maar toen kwam jij gisteravond met een kaars...
en ik wist wat het gedenkteken van Nicole moest worden.
Niet duisternis, nee... licht.
Soms kunnen we nauwelijks door het woud de hemel zien.
Ik schilderde de bladeren van het woud...
en zag nimmer het licht van de hemel daarachter.
Nu zie ik het.
Dat is alles wat ik nu moet zien.
Ik koester dit voor altijd, Glen.
Nee, dat doe je niet.
Jij brengt dit naar Sidney Marvin...
en je verkoopt het.
De laatste Glen Wesman moet jullie genoeg opbrengen...
om dit huis voor altijd te behouden.
Glen. Dank je.
Nee, jij bedankt. Jij bedankt.
Waarvoor?
Je bent erin geslaagd om Klein Duimpje weer in elkaar te zetten.
Dat waren de laatste penseelstreken die Glen nog ooit schilderde.
Hij zat aan onze tafel voor het kerstdiner.
"Heilige Vader, zegen deze maaltijd...
"en allen die hier verzameld zijn. Amen."
Gelukkig Kerstfeest.
Gelukkig Kerstfeest, Glen.
Mijn moeder zorgde ervoor dat Glen goed doorvoed werd.
Na het diner zongen we kerstliederen.
De oude favorieten, met woorden zoals...
"de hoop en vrees van al de jaren"...
en "God rest ye merry, gentlemen."
Toen hielp ik Glen naar huis te lopen.
Big Jim bleef de hele nacht wakker...
om de bedrading van die boom te maken...
en Placerville stak dat jaar zijn echte lichten aan.
Ik heb altijd gedacht dat het dat jaar was waarin we Kerstmis...
telkens opnieuw vonden.
Toen ik de volgende avond Glen opzocht...
was hij voorgoed naar huis gegaan.
Hij was terug waar het licht helderder schijnt...
dan wij ons ooit kunnen voorstellen.
Pacem, Glen.
Vrede.
Jij hebt me het licht laten zien...
een licht dat sindsdien mijn leven heeft gevuld.
- Jij hebt de kracht om de hele wereld tesamen te houden. -
- Nu zie ik het. -
Dat was 30 jaar geleden.
Nog heden, brandt er bij Big Jim slechts één ster, niets anders.
En hij en de Gunderson's werden eindelijk vrienden.
Vesta is begraven op dat kleine kerkhof dichtbij ons huis.
Butch ligt daar ook...
eindelijk in vrede rustend naast zijn zoon.
Glen's schilderij ging ook op reis...
en is nu eigendom van een museum in New York.
Mr. Rosa ging met pensioen, maar houdt nog steeds alles over ons leven bij.
Tanya bleef aan de Miss Placerville verkiezingen meedoen...
zelfs toen ze over de 50 was.
En tot de dag van vandaag promoot Ernie, Placerville... in stilte.
Pat bleef studeren...
en werd een bekend schrijver en professor.
Nanette?
Dat is een verhaal voor een volgende keer.
En mam, dankzij Glen's liefdesgeschenk...
hoefde zij zich nooit meer zorgen te maken over de hypotheekaflossing.
Zij kreeg een baan de ze graag wilde bij de provincie...
en ging een aantal jaren later met pensioen.
En Bill?
Mijn papa, bleef zijn eigen gekke leven leiden...
rijdend in zijn oude brik op zoek naar nieuwe avonturen.
En ik? Ik doe nog steeds mijn best...
om de lessen die Glen mij leerde in de praktijk te brengen.
Lessen over kunst, over leven, en over licht.
Uiteindelijk... is het helderste licht van alles... liefde.
VOOR GLEN
Vertaling Tkxervon